English: มกราคม 2012

วันศุกร์ที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2555

การนำคำพูดของคนอื่น ๆ ไปบอกเล่าใครฟังมีวิธีพูดได้ 2 วิธีคือ
1. ยกคำพูดเดิมไปบอกทั้งหมด (Direct Speech)

Nicole says, "I am going to the movie."

Judy says to me, "get out"
2. ดัดแปลงคำพูดเดิมเป็นคำพูดของผู้เล่าเอง (Indirect Speech)

Nicole says that she is going to the movies.

Judy tells me to get out.
การเปลี่ยนประโยคคำพูดจาก Direct Speech หรือ Indirect Speech   มี 3 ประเภท
1. Indirect Speech     -       Statement
2. Indirect Speech     -       Questions
3. Indirect Speech     -       Command or Request
การเปลี่ยนประโยคคำพูดเป็น   Indirect Speech   ยึดหลัก 4 ข้อดังนี้
1. เปลี่ยนแปลง Tense
2. เปลี่ยนแปลง Personal pronoun
3. เปลี่ยนแปลง Nearness เป็น Distance
4. เปลี่ยนแปลง Reporting Verb (กริยาในประโยคนำ)
I.    Indirect Speech   -   Statements
         กฏการเปลี่ยน Direct Statement เป็น Indirect Statement
1. เอาเครื่องหมายคำพูดออก (Question mark)
2. เปลี่ยน   says

say that , said

said that
say to

tell , said to

told
3. เปลี่ยนสรรพนามให้เหมาะสม
4. เปลี่ยนคำต่อไปนี้ จากใกล้

ไกล

Direct Speech	Indirect Speech
this these now here ago tonight today last night yesterday last month last week next week tomorrow	that those then, at that time there before that night that day the night before the day before, the previous day the month before the week before the following week the following day, the next day

5. เข้า Verb ใน Direct Statement เป็น Present ไม่ต้องเปลี่ยนแปลง Tense เมื่อทำเป็น Indirect Statement แต่ถ้า Verb ใน D.S. เป็น Present ต้องเปลี่ยนแปลง Tense ใน Indirect Statement เป็น more past เช่น

Present Simple

Past Simple
Present Continuous

Past Continuous
Present Perfect

Past Perfect
Past Continuous

Past Perfect Continuous
Future Form

       Future in the Past Forms

Example :      1. He says , "I can swim."

He says that he can swim
2. He says to me, "I love you."

He tells me that he loves me.
3. He said , "I love you."

He said that he love me.
4. She said to me, "I picked a rose yesterday."

she told me that she had picked a rose the bay before.
5. Bill said, "I am reading now."

Bill said that he was reading then.

PRESENT SIMPLE TENSEโครงสร้าง:ประโยคบอกเล่า
              Subject + V1+ ( Object )                        ในกรณีที่เป็น active voice
              Subject + is/am/are + V3+ ( Object )     ในกรณีที่เป็น passive voice
โครงสร้าง:ประโยคปฏิเสธ
              Subject + Verb to do (do,does) + not + V1+ ( Object )
โครงสร้าง:ประโยคคำถาม
              Verb to do (do,does) + Subject + V1 ?

สิ่งที่ควรทราบ
- ถ้าเป็นประธานเอกพจน์บุรุษที่ 3 (He, She, It ) กริยาที่ใช้ต้องเติม s,es
- ถ้าเป็นประธานบุรุษที่ 1 และ 3 ( I, You, We, They ) ไม่ต้องเติม s,es
- ถ้าใช้ Verb to do เข้ามาช่วยในประโยค คำถามหรือปฏิเสธเเล้ว Verb ไม่ต้องเติม s,es

วิธีใช้
1. ใช้กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นประจำ หรือเกิดขึ้นซ้ำๆกันหลายครั้ง เช่น กิจวัตรประจำวัน
2. ใช้เล่าเหตุการณ์บรรยาย เเละในการสาธิตต่างๆ
3. ใช้กับการสัญญาหรือการสาบาน
4. ใช้กับสำนวนที่เป็นประโยคนำข้อความอื่น
Example: Frank works in this school.

THE PERFECT TENSES

        The Perfect Tenses ใช้กล่าวถึงเหตุการณ์หนึ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้าอีกเหตุการณ์หนึ่ง

โครงสร้าง:
              Subject + have+ past participle

PRESENT PERFECT TENSES

โครงสร้าง:
              Subject + has or have + v3             ในกรณีที่เป็น active voice
              Subject + has or have + been + v3 ในกรณีที่เป็น passive voice

วิธีใช้
1) แสดงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น และกระทำเสร็จสิ้นไปแล้ว ( โดยไม่ระบุเวลาชัดเจนว่าเกิดขึ้นเมื่อไร )
Example: I have gone to Hua Hin.
2) เกิดขึ้นซ้ำๆ
Example: Pra has been to Canada three times.
3) การกระทำที่เพิ่งเกิดขึ้น เพิ่งเสร็จ หรือเรียบร้อยไปแล้ว
Example: Suda has just begun to cross the street.
4) เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในอดีต ดำเนินเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน
Example: Salin has been a teacher for nine months.

THE CONTINUOUS TENSE

THE PRESENT COUTINOUS TENSE

โครงสร้าง: ประโยคบอกเล่า
              Subject + verb + to be + Ving

โครงสร้าง: ประโยคปฏิเสธ
              Subject + verb + to be + not + Ving

โครงสร้าง: ประโยคคำถาม              Verb to be + subject + Ving?

วิธีใช้
1. ใช้กับเหตุการณ์ที่ไม่ถาวร ที่กำลังกระทำอยู่ในขณะที่พูด
2. ใช้กับสถานการณ์ที่กำลังเปลี่ยนแปลง
3. ใช้เมื่อพูดเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาปัจจุบัน มักมีคำต่อไปนี้
- today , this week , this season , this evening , this morning
4. ใช้กับเหตุการณ์ที่เกิดในอนาคต โดยมีการตัดสินใจที่จะทำไว้แล้ว
Example: I'm going to Canada next summer.
                   They 're studying hard today.
                   He's working in Saudi Arabia at the moment.
THE PRESENT PERFECT CONTINUOUS TENSE

โครงสร้าง: ประโยคบอกเล่า
              Subject + has/have + been + Ving

วิธีใช้
1. ใช้กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในอดีต และยังดำเนินต่อเนื่องมาถึงปัจจุบัน หรือเพิ่งจะจบไป และยังมีผลถึงปัจจุบัน
Example: I've have been keeping the bread in the top cupboard-is that OK?

ความซื่อสัตย์

ความซื่อสัตย์

ในสังคมวันนี้ ความซื่อสัตย์ได้กลับกลายเป็นเรื่องเล็กน้อยเมื่อคนส่วนใหญ่ละเลย ด้วยจิตสำนึกผิดชอบที่คิดว่าเป็นเรื่องที่สามารถปฏิบัติได้โดยง่าย แต่ในความจริงแล้วความซื่อสัตย์เป็นเรื่องท้าทายใจอยู่ทุกขณะจิต เราต้องตัดสินใจที่ตอบรับหรือปฏิเสธว่าเราจะยังเดินอยู่ในกรอบแห่งความถูกต้องหรือไม่ ความซื่อสัตย์ที่แท้จริงยังเป็นเรื่องที่ต้องวัดได้ในขณะที่ยังไม่มีใครควบคุม ไม่มีใครรู้ไม่มีใครเห็น ไม่มีใครมาคอยบังคับอีกด้วย

ความซื่อสัตย์เป็นสิ่งที่มาจากใจจริง : ความซื่อสัตย์ในสังคมจัดเป็นปัญหาระดับชาติที่เริ่มตั้งแต่ตัวบุคคล สังคม และประเทศชาติ ภัยร้ายของความไม่ซื่อสัตย์ในสังคมมีมูลเหตุจากค่านิยมในการวัดความสำเร็จจากความมั่นคั่งแห่งอำนาจเงินและวัตถุ ก่อให้เกิดพฤติกรรมการดำเนินชีวิตในลักษณะกอบโกย ฉ้อฉล คดโกง ใช้อิทธิพลขู่บังคับแลกกับความมั่งคั่งให้มากและรวดเร็วที่สุด

การดำเนินชีวิตที่ไม่ซื่อสัตย์ จะกลายเป็นความน่าเศร้าในระยะต่อไป บุคคลเหล่านี้อาจจะไม่รู้ว่าตนเองได้ยึดความล้มเหลวที่ถูกปิดซ่อนมองไม่เห็นไว้ด้วยความหลงผิด เพราะแท้จริงแล้วมันคือ ความล้มเหลวที่เปรียบเสมือนระเบิดเวลาแห่งความหวาดกลัวที่เกรงว่าคนจะจับได้ เป็นเหมือนหนามเล็กๆที่คอยทิ่มแทงใจ

การตั้งมั่นอยู่ในความซื่อสัตย์เป็นเรื่องของความจำเป็น : ไม่มีใครปรารถนาอยู่ในสังคมที่ปราศจากความซื่อสัตย์เพราะจะต้องอยู่อย่างหวาดระแวงและไม่มีความสุข เราต่างก็ปรารถนาความจริงใจจากกันและกันทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นความซื่อสัตย์จากครอบครัว ชุมชน หรือสังคม

หากเราเป็นผู้หนึ่งที่มีความมุ่งหมายในเป้าชีวิตสู่ความสำเร็จที่ยั่งยืน เราต้องปฏิเสธการดำเนินชีวิตที่เห็นเพียงแต่ผลประโยชน์ระยะสั้นเฉกเช่นเดียวกับคนที่ดำเนินชีวิตคดโกงอื่นๆ ที่มีอยู่ในสังคม เราจำเป็นต้องยึดมั่นอยู่ในความซื่อสัตย์ และพัฒนาจิตสำนึกภายในให้มั่นคงโดยยึดหลักแห่งการตัดสินใจที่ละเลือกความซื่อสัตย์อย่างแท้จริง

สาเหตุของความไม่ซื่อสัตย์ประเภทหนึ่ง คือ ความหลงอำนาจ เมื่อมีอำนาจเพิ่มมากขึ้น คนเราก็มักจะมีแนวโน้มที่จะใช้อำนาจในทางที่ผิดมากขึ้นด้วย คือ เมื่อมีอำนาจก็หลงตน คิดว่าประสบความสำเร็จและสามารถจะทำอะไรก็ได้ รากแห่งความไม่ซื่อสัตย์ในชีวิตอาจทำให้ผู้มีอำนาจหลงไปโดยการใช้อำนาจในทางที่ผิดได้ บางคนอาจถูกล่อลวงด้วยเงินทอง เกียรติยศ ชื่อเสียง จนกระทั่งปฏิเสธความซื่อสัตย์ที่มีอยู่ในชีวิตอย่างสิ้นเชิง

ตระหนักว่าความซื่อสัตย์เป็นบ่อเกิดแห่งความน่าเชื่อถือและความไว้วางใจ : เราควรยึดถือคติพจน์ไทยโบราณที่ค่อนข้างถูกปฏิเสธแล้วในสังคมปัจจุบันว่า "ซื่อกินไม่หมด คิดกินไม่นาน" คนทั่วไปอาจทึ่งในความสามารถ แต่เราควรให้คนประทับใจในลักษณะชีวิตความซื่อสัตย์ของเราด้วยในเส้นทางชีวิตที่ยาวไกล

ความซื่อสัตย์ต้องเริ่มตั้งแต่เรื่องเล็กน้อย : ความซื่อสัตย์ต้องเริ่มตั้งแต่เรื่องเล็กๆ หากเราไม่ซื่อสัตย์ในเรื่องเล็กน้อย เรื่องใหญ่เราก็จะไม่ซื่อสัตย์ด้วย ไม่ว่าจะกระทำการใดเราควรได้กระทำด้วยความรับผิดชอบตามกฎระเบียบ หากทำผิดก็ต้องรับผิด อย่าพลิกแพลงหรือแก้ตัว การแก้ตัวนั้นถือได้ว่า เป็นการไม่ซื่อสัตย์ต่อตนเอง ถึงแม้อาจจะฟังดีมีเหตุผล แต่ไม่มีประโยชน์ในการดำเนินชีวิตและกลับยิ่งเป็นการลดคุณค่าตัวเองมากยิ่งขึ้น หากเราทำดีมาร้อยครั้งแต่เมื่อเราทำผิดและแก้ตัว บุคคลอื่นก็จะเริ่มสงสัยไม่ไว้วางใจเรา เริ่มไม่อยากมอบหมายความรับผิดชอบให้กับเรา ดังนั้น เราจึงควรยอมรับความจริงได้แม้เราผิดพลาดไป และดำเนินชีวิตด้วยความมั่นใจว่าความซื่อสัตย์ที่เราพากเพียรทำไว้นั้นจะสามารถปกป้องเราไว้ได้อย่างแน่นอน

ความซื่อสัตย์สามารถพัฒนาได้ : ความซื่อสัตย์เป็นเรื่องที่พัฒนาได้และเราควรมีแรงบันดาลใจอยากเป็นคนซื่อสัตย์ได้โดยตั้งคำถามว่า "เราอยากประสบความสำเร็จในระยะยาวหรือระยะสั้น" ความสำเร็จอย่างยั่งยืนริเริ่มได้ด้วยความตั้งใจจริงที่จะเอาชนะความฉ้อฉลที่พร้อมจะเกิดขึ้นในจิตใจของเรา